Bugün kalkar kalkmaz duş alıp, dişlerimi fırçalamadım, kendimden iğrenerek bir gün geçirmek nasıl gelir onu merak ettim.
Bugün amaçsızca 3 saat boyunca internette gezindim, tekrar tekrar facebookta Homa tuşuna bastım, yeni çıkan her şeyi okudum.
Bugün kendime tost yaptım, sonra yemek yemediğime karar verip yarın sabah yerim diye bir kaba koyup buzdolabına kaldırdım.
Bugün bütün gün ders çalışmam gerekirken hiç içimden gelmedi ve çalışmadım.
Bugün tam iki saatimi yatakta uyumadan, yastığa sarılmış, gözlerimi kapatmış belki uyurum diye düşünerek geçirdim, hayır en sonunda uyuyamadım ve yataktan kalktım.
Bugün hayatımda en çok sevdiğim şeyi yaparak elime kitabımı aldım, yine klasiklere sardım ama Dostoyevski bile dikkatimi çekemedi, kitabı kapatıp başucuma koydum.
Bugün annemi arayıp, cuma günü sinirlenip yüzüne kapatmamışım gibi uzun uzun konuştuk, hiçbir şey söylemeden onun özür dilediğimi anladığını umdum.
Bugün Alper'le konuşmak için üç-dört kere girişimde bulundum. Hepsinden elim boş döndü.
Bugün Göğüs'ün bana aldığı hediyelere yarım saat baktım, doğumgünümün yaklaştığını farkettim.
Bugün ben çok ağladım.
Bugün ben çok yalnızdım, diğer günler gibi...
günü seninki gibi geçmiş biri varsa bir yerlerde, yine yalnız geçirmiş sayılır mısın o günü?
YanıtlaSilbiraz farklıydı gerçi benimki, 6 saat kadar yataktaydım. lap top'ta arka arkaya film izliyordum. yapmam gereken dersler bekliyordu bir yandan. aralıksız sevgilimi düşünüyordum, ona hiç çaktırmadan.
zaten hiç sevmem ki ben pazarları.
Sanırım yalnız geçirmiş olmam öyle değil mi?
YanıtlaSilBen severdim pazarları ama artık pek açmıyorlar beni neden bilmem :)
teşekkür ederim bu güzel yorumun için, biraz geç görmüş olsam da