Evde olmak çok değişik bir duygu. Eğer üniversite için başka şehirde yaşıyorsanız, bir süre sonra yaşadığınız ev sizin eviniz oluyor, bir iki sene sonra ailenizin evine dönecek olmanız ya da yirmi senenizi o evde geçirmeniz pek bir şey değiştirmiyor. Mutlu oluyorsunuz, durmadan yemek yiyorsunuz ve aileniz tarafından ölesiye şımartılıyorsunuz. Bizimkiler hep bana öyle davranacak olsa valla bırakırım okulu mokulu geri dönerim İstanbul'a ama bir hafta sonra annem dağınıklığımdan, öğlenlere kadar uyumamdan, yemek yemememden şikayet etmeye başlar, bende cinnet geçiririm.
Üç dün boyunca internete girmeyip, bir şeyler karalamayınca ve takip ettiklerimin yazdıklarını okuyamayınca bildiğin huzursuz oldum, bugün o yüzden internetime, kocaman yatağıma, başucu lambama ve pembe odama kavuştuğum için mutluyum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder